Όμιλία Προέδρου Δημ Στ. Βαφία

Όμιλία Προέδρου Δημ Στ. Βαφία

ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΙ

Από τον Πρόεδρο του Συνδέσμου Συριανών Δημήτρη Στ. Βαφία.

Αλησμόνητε Κώστα,

Βρισκόμαστε σήμερα όλοι εδώ για να σε αποχαιρετήσουμε στο τελευταίο μακρινό σου ταξίδι.

Είμαστε βαθειά συγκινημένοι, που αποχαιρετούμε έναν καλό φίλο, καπετάνιο, πατριώτη, γέννημα θρέμμα του νησιού μας, τον τέως Πρόεδρο του Συνδέσμου Συριανών της Αθήνας.

Η διαδρομή και η συνεισφορά σου όλα αυτά τα χρόνια στον Σύνδεσμο σαν Μέλος, Αντιπρόεδρος και Πρόεδρος υπήρξε τεράστια.. και γι αυτό, από καρδιάς όλοι σε Ευχαριστούμε.

Ειλικρινά πιστεύομε ότι έδωσες τον καλύτερο εαυτό σου για τα δρώμενα του Συνδέσμου. Αναζήτησες και πέτυχες την αναβάθμιση και την προβολή του, διευρύνοντας τις δραστηριότητες του και δίνοντας την καλύτερη εικόνα του μέσα και έξω από τη Σύρο.

Τα μέλη μας σε αγάπησαν και εκτίμησαν την προσπάθειά σου.

Πρωταρχικό σου μέλημα και στόχος υπήρξε το πώς οι Συριανοί της Αθήνας, ο Σύνδεσμος Συριανών, θα αποκτήσει μια αξιοπρεπή Στέγη/Λέσχη για τις εκδηλώσεις  του και την προβολή του Νησιού μας.

Οι δυσκολίες για την απόκτηση της υπήρξαν τεράστιες, σε σημείο που πολλοί από εμάς το θεωρούσαμε ακατόρθωτο και ίσως ένα όνειρο απραγματοποίητο.

Εσύ όμως Κώστα δεν το έβαζες κάτω, διαρκώς ρωτούσες και έψαχνες την αγορά …οι δυσκολίες  πολλές, δεν απελπιζόσουν όμως, προχωρούσες ακάθεκτος και τελικά τα Κατάφερες, τα Καταφέραμε !!

Η απόκτηση και η αγορά της Στέγης επετεύχθη χάριν των δικών σου προσπαθειών και παρουσίας. Άλλως θα ήταν ακόμη ένα άπιαστο όνειρο.

Τελειώνοντας και χωρίς να θέλω να μακρηγορήσω, εκ μέρους του Συνδέσμου Συριανών της Αθήνας που έχω την τιμήν να Προεδρεύω, Σου εκφράζω τη βαθειά ευγνωμοσύνη μας για όσα ανιδιοτελώς  προσέφερες όλα αυτά τα χρόνια προς τον Σύνδεσμο μας.

Θερμά συλλυπούμεθα την οικογένειά σου και τους ευχόμεθα να ζουν πάντα με την καλή ανάμνηση που τους αφήνεις.   

Το Χώμα της Αθηναϊκής γης που θα σε σκεπάσει σε λίγο, να είναι ελαφρύ και τα όνειρα σου για το Σύνδεσμο και το Νησί μας, τη Σύρο, που τόσο αγάπησες να πραγματοποιηθούν.


Από τον από τον πρώην Πρόεδρο Τάκη Κορφιάτη

Αγαπημένε μας Κώστα Βαρδαλάχο,

Κώστα,

Αυτόν  τον πόνο  που ζούμε τώρα,  τον γλύτωσες.

Αγαπημένε Φίλε,

Δεν ήσουν  μόνο ναυτίλος της θάλασσας  

Ήσουν και ναυτίλος της ζωής

Ακούραστος, εμπνευσμένος  και δημιουργικός  με καρδιά γεμάτη αγάπη,

 όμοια με την  γαλήνη , μα και την απεραντοσύνη της θάλασσας  που διάβαινες.

Έφυγες από τη ζωή με ένα σάλτο, ίδιο με τον   σάλτο εκείνο, που  σε έφερνε  στο ανοιχτό παράθυρο της οδού Ευαγγελιστρίας. 

Εκεί  που φώλιαζαν όνειρα και πεπρωμένα

Στο  παραθύρι της αιώνιας συντρόφου σου, της μάνας  του Νικόλα σας,

Και τώρα,      σε περιμένει   ένα Λιμάνι, στο οποίο μόνο Καλοί και Άκακοι  Άνθρωποι  ελλιμενίζονται εκεί ,

Το Λιμάνι του Πανάγαθου, που  δικαιούσαι,  όπως και  όλοι εκείνοι,   που φρόντισαν και  αγάπησαν τον άνθρωπο,  χωρίς να τον βλάψουν.  

 Μα πεισματάρης καθώς  είσαι  Κώστα,

Δεν θα φύγεις ποτέ από κοντά μας

Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ,

Θα ζεις πάντα μαζί μας 

Στον νου και την  ψυχή μας

Σαν να μην έφυγες ποτέ.