Απάγκιο

 Απάγκιο

Του Τάκη Κυριτσόπουλου

===

Άλλοι απαγκιάζουνε τις νύχτες στα μουράγια,

Άλλοι μεθάνε σε άδεια καπηλειά

Και εσύ γυρεύεις να σου λύσουνε τα μάγια

αυτοί, που αιώνια κατεβαίνουνε σκαλιά,

κι αυτοί που χρόνια στη μεσόχτιστη ζωή τους

την προχωράνε ψαλιδιά την ψαλιδιά.

Φυσά ο Μαΐστρος και ξεφτίζει το φεγγάρι,

μα λησμονάς την προφητεία του σφυγμού

και πότε γίνεσαι θεός, πότε σφαχτάρι,

πότε γραμμούλα ενός ατελείωτου αριθμού,

μέχρι το βλέμμα πινελιά να ξαναπάρει

αγνογαλάζια κάποιου επομένου ουρανού.

Ένα γεράνι θα επιπλέει στο χαμομήλι,

Στο καφεδάκι θα’ ναι η γεύση πικρή,

Το πέρασμα σου θα σκιάζει μια ανθοστήλη

Και ‘δω στο χώμα που ματώναμε μικροί,

Θα σε σκεπάσουνε ξερές πευκοβελόνες

Μια μέρα ηλιόφωτη κι ωραία σαν Κυριακή.