Εκδρομή στην Αργολίδα

ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΑΡΓΟΛΙΔΑ  

Κείμενο – φωτογραφίες του Χρήστου Θανόπουλου

Την Παρασκευή 29 Μαρτίου 2019, 18 μέλη και φίλοι του Συνδέσμου Συριανών πραγματοποίησαν ημερήσια εκδρομή στην Αργολίδα, με ξενάγηση στο Ασκληπιείο Επιδαύρου, φαγητό στο Λιγουριό και παρακολούθηση της ακολουθίας των Γ΄ Χαιρετισμών στην Ιερά Μονή Καλαμίου.

Παρά την αρχική αργοπορία του πούλμαν, η εκδρομή εξελίχθηκε ομαλά. Ο αέρας φυσούσε μανιασμένα, αλλά η λιακάδα ήταν ισχυρός σύμμαχος. Το μικρό πούλμαν ξεγλίστρησε γρήγορα από τα δίχτυα της πρωτεύουσας και μετά από μία πανέμορφη διαδρομή ανάμεσα σε πεύκα, ελιές και πορτοκαλιές δίπλα στην γαλανή θάλασσα, έφθασε στον αρχαιολογικό χώρο του Ασκληπιείου Επιδαύρου. Εκεί μας υποδέχτηκε η ξεναγός μας κ. Ανίνου Καρολίνα, η οποία μπροστά στο μουσείο μας μύησε στον θαυμαστό κόσμο της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, ιστορίας, αρχιτεκτονικής και ιατρικής.

Πρώτος γιατρός και γιατρός των θεών ήταν ο Απόλλων. Ο γιός του Απόλλωνα και της Κορωνίδας, ο Ασκληπιός, μαθήτευσε κοντά στον Κένταυρο Χείρωνα στο Πήλιο, όπου έμαθε τα μυστικά της ιατρικής και έγινε ιατρός –θεραπευτής των θνητών. Την θέση του τοπικού ήρωα Μαλεάτα που είχε ταυτιστεί με τον Απόλλωνα και το ιερό του οποίου υπήρχε στο Κυνόρτιον όρος πάνω από το θέατρο, ήδη από την 3η π.Χ. χιλιετηρίδα, πήρε ο Ασκληπιός. Η αρχαία παράλια πόλη της Επιδαύρου (σημερινή Παλιά Επίδαυρος), είχε ένα Ασκληπιείο εντός του πολεοδομικού ιστού της, χωρίς κάποια ιδιαίτερη εξέλιξη. Αντίθετα, το Ασκληπιείο που ίδρυσε στην ενδοχώρα, στους πρόποδες του Κυνόρτιου όρους, άρχισε να ανεβαίνει τον 5ο αι. π.Χ., ενώ με το οικοδομικό πρόγραμμα του 4ου αι. π.Χ. αναβαθμίστηκε σημαντικά και κτίστηκαν τα κυριότερα κτίρια, όπως ο δωρικός περίπτερος ναός του Ασκληπιού (του αρχιτέκτονα Θεόδοτου) με το χρυσελεφάντινο άγαλμα του θεού (έργο του Θρασυμήδη) και γλυπτό διάκοσμο στα αετώματα (έργο του Τιμόθεου). Το κυκλικό κτίριο της Θόλου με την εξωτερική δωρική κιονοστοιχία και την εσωτερική κορινθιακή κιονοστοιχία, με έργα ζωγραφικής του Σικυώνιου Παυσία στον κυκλικό τοίχο, όπου λατρευόταν ο Ασκληπιός ως χθόνιος ήρωας. Στο περίφημο θέατρο (έργο του Πολυκλείτου του νεότερου 330 π.Χ.) με τις υπέροχες αναλογίες και την μοναδική ακουστική, ελάμβαναν χώρα δραματικοί και ποιητικοί αγώνες, στη διάρκεια της γιορτής του θεού. Κτίστηκαν επίσης, το Εγκοιμητήριο ή Άβατο με ιωνική στοά, όπου οι πιστοί κοιμόντουσαν πάνω στο δέρμα του ζώου που είχαν προηγουμένως θυσιάσει στο βωμό του Ασκληπιού, για να θεραπευτούν ή να δουν στο όνειρό τους τον τρόπο θεραπείας τους. Υπήρχε επίσης το στάδιο, μήκους 181 μ. για αγώνες δρόμου, λουτρά, ξενώνες, εστιατόριο με ένα πανέμορφο πρόπυλο ιωνικών κιόνων, παρόμοιο με τα προπύλαια της Ακρόπολης Αθηνών. Οι Ασκληπιάδες ιερείς – ιατροί έκαναν και απλές χειρουργικές πράξεις, διότι εκτός των άλλων, βρέθηκαν ιατρικά εργαλεία. Το ιερό του Ασκληπιού λεηλατήθηκε από τον Σύλλα (86 π.Χ.), ανακαινίστηκε λίγο αργότερα και τελικά έκλεισε και μαράζωσε με το διάταγμα του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Α΄ του Μεγάλου (392 μ.Χ.).

Η ομάδα θαύμασε από κοντά το αρχαίο θέατρο και την ακουστική του, καθώς τα λευκά σύννεφα διέσχιζαν βιαστικά τον γαλανό ουρανό. Η επίσκεψη στο μουσείο ήταν κατατοπιστική για την αρχιτεκτονική των κτιρίων που στόλιζαν το τέμενος. Ο περίπατος στον υπόλοιπο αρχαιολογικό χώρο ήταν εξίσου αποκαλυπτικός, όπου με χαρά διαπιστώσαμε τις προσπάθειες αναστήλωσης που γίνονται τόσο στην Θόλο, όσο και στο Εγκοιμητήριο, αλλά και στο τελετουργικό εστιατόριο.

Ακολούθησε γεύμα στο Λιγουριό, στο εστιατόριο «Αντώνιος», όπου ο κ. Αργυρόπουλος και το προσωπικό του μάς περιποιήθηκαν παντοιοτρόπως. Κατόπιν η ομάδα μέσα από ένα υπέροχο τοπίο με ανθισμένα δένδρα και κατάφυτες πλαγιές, μέσω του χωριού Αδάμι, κατευθύνθηκε προς την Ιερά Μονή Καλαμίου. Κτισμένη σε μία ορεινή τοποθεσία με υπέροχη θέα προς την πλευρά της Παλιάς Επιδαύρου, στέκεται αγέρωχη εκεί όπου τον 17ο αιώνα υπήρχε η παλαιά μονή σε μια περιοχή που έβριθε από ασκηταριά. Η Μονή λειτούργησε ως ανδρική μέχρι την διάλυσή της το 1834 από το βασιλικό διάταγμα του Όθωνα. Η συνοδεία των καλογριών που έφθασε εδώ το 1972, με επικεφαλής τη σημερινή ηγουμένη Μελάνη Φράγκου, βρήκε το μικρό παλαιό καθολικό και κάποια ετοιμόρροπα κελλάκια. Με πολύ μόχθο και μεράκι έκτισαν σιγά-σιγά τo λαμπρό  πετρόκτιστo καστρομονάστηρο,  με διώροφες και τριώροφες πτέρυγες. Το σύγχρονο καθολικό έχει αγιογραφηθεί από τέσσερις μοναχές και συνέχεται με το διατηρημένο παλαιό εκκλησάκι. Πολύ περιποιημένοι κήποι περιβάλλουν τη μονή, με τα υψηλής αισθητικής κτίσματα και το σεβασμό στην Αθωνική παράδοση. Οι 30 μοναχές διακρίνονται για την καλλιφωνία, την φιλοξενία, τη φιλοτιμία και την αγάπη τους προς τον ταλαιπωρημένο σημερινό άνθρωπο. Ενθουσιασμένοι από τις μελωδικές φωνές των μοναζουσών που έψαλλαν τους Χαιρετισμούς προς την Υπεραγία Θεοτόκο, αλλά και από τα πλούσια κεράσματα, αποφορτισμένοι από τις έγνοιες και τα προβλήματα και αναζωογονημένοι, πήραμε την άγουσα προς την Αθήνα.

Βιβλιογραφία

Παπαχατζής Νίκος, Μυκήνες – Επίδαυρος – Τίρυνθα – Ναύπλιο, εκδόσεις Κλειώ, Αθήνα 1978.

Ένθετο Εφημερίδας «Καθημερινή», Επτά Ημέρες, Κυριακή 25 Ιουλίου 1999,

ChristopherMee-AntonySpawfotrhΑρχαιολογικός Οδηγός της Πελοποννήσου, εκδόσεις Leadercom, Αθήνα.

www.epidavros.gr/el/mones-ekklisies/252-monh-panagia-monikalamiou.html

Arrow
Arrow
Slider