Μεσίστιες Έποχες

ΜΕΣΙΣΤΙΕΣ ΕΠΟΧΕΣ

Χαρισμένο στο Δημήτρη Βόϊκο

του Τάκη Κυριτσόπουλου

—-

Τούτη την άνοιξη

θα πρασινίζουν τα ναύδετα *

Τούτη την άνοιξη

Ο ήλιος θα διαβαίνει φουριόζος

σπέρνοντας μεσημέρια.

Τούτο το καλοκαίρι

το σώμα του φίλου θα καταδύεται αργά

στους βυθούς των περιγραφών του,

τυλιγμένο σφιχτά

σε κάποια σημαία ευκαιρίας.

Τούτο το φθινόπωρο

κάποιο ακατοίκητο φέρετρο

θα λικνίζεται στη ρεστία, *

έχοντας χαραγμένο στη μάσκα του *

το μικρό όνομα του φίλου.

Τούτο το χειμώνα,

θ’ ανταμώσουνε φίλε μου, οι τροχιές μας

στο απέραντο πέλαγο,

σαν δύο ποντοπόρα πλοία,

που διασταυρώνονται στη νύχτα.

Και ύστερα θα χωριστούμε, φίλε,

και θα ανεμίσουμε τριγύρω

όπως το μικρά-μικρά αποκόμματα

άτυχου λαχνού

που τα σκορπίζει το βοριαδάκι.

* ναύδετα = οι σημαντήρες που βρίσκονται μόνιμα τοποθετημένοι σε λιμάνι για πρόσδεση πλοίων.

* ρεστία = η φουσκοθαλασσιά // το «βουβό» κύμα

* μάσκα = το κυρτό μέρος της πλώρης πλοίου ως 45 μοίρες εκατέρωθεν.