Αντίο

Αντίο

Από το Δημήτρη Βόϊκο

Για τον μάστρο- Γιώργη

Την ώρα αυτή αποτραβήχτηκε το κύμα.

Ριπίζουν της πορείας τα φανάρια.

Ο πόντος σκέπασε τα χνάρια.

Μαύρο σινιάλο σήμα.

—-

Το γράμμα σου χωρίς απάντηση θα μείνει.

Τα λόγια πού ‘γραψες θολά διαβάζω.

Στη σκέψη πού ‘φυγες, τρομάζω,

απότομα στη Σμύρνη.

—-

Απ’ το χαρτί, οι λέξεις φεύγουνε, πετάνε,

γίνονται γίβωνες, πηδούν στα κρένια,

χρώματα παίρνουν μολυβένια

και το κορμί λυγάνε.

—-

Σ’ ένα ταξίδι μακρυνό για συντροφιά σου,

τα σύνεργα του Ήφαιστου επήρες.

Ρίγλες μ’ αιμάζουσες πορφύρες,

η τρυφερή καρδιά σου.