Άτροπος

Άτροπος

Του Δημήτρη Βόϊκου

Σκόρπια τα λόγια σου κυλούν στους αλουέδες,

μικρά κομμάτια της ζωής σου που κοιτώ,

είναι ανεξίτηλα επάνω στους μπουλμέδες

να μου θυμίζουν κάποτε πως έζησες εδώ.

Όπως τα τότε, ίδια παραμένουν όλα,

μόνο το πλήρωμα αλλάζει συνεχώς.

Ίδια τα όργανα τριγύρω στη βαρδιόλα

κι από τη μηχανή ο ίδιος πάντοτε αχός.

Η Άτροπος, γραμμή τραβά απ’ τα λιμάνια.

Μια μίζερη ζωή στα πέλαγα κυλά.

Έχει θρυμματιστεί κι ο χρόνος στα ουράνια,

σα παραμύθι πως υπήρξαμε μιλά.

Άτροπος: Η μια από τις τρεις μοίρες. Θυγατέρα του Δία και της Θέτιδας. Οι άλλες δύο ήταν η Κλωθώ και η Λάχεση. Η Άτροπος έκοβε το νήμα της ζωής των ανθρώπων, που είχε κλωσμένο η Κλωθώ και πέθαιναν.

Αλουές: Διάδρομος στις καμπίνες του πλοίου.

Μπουλμές: Εσωτερικό χώρισμα, ξύλινος τοίχος.

Βαρδιόλα: Τα φτερά στα πλευρά της γέφυρας.