Επιστροφή

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Από τον Τάκη Κυριτσόπουλο

===

Καιρός να φύγουμε, φίλε μου, για ένα ακόμα ταξίδι,

τώρα που οι στερνές προσδοκίες

γεφυρώνουν τις ματιές μας.

Τώρα, που οι μέρες μας απόχτησαν ένα χρώμα χειμώνα.

—–

Πάμε να ξανασυναντήσουμε τη νιότη μας

μαζί με όλα τα παλιά της συντρίμμια.

Πάμε να ξανανιώσουμε την ονειρική διάχυση

των χρωμάτων και των ήχων

και να ξαναδούμε να διατρέχουν τον ουρανό μας

φεγγάρια της ημέρας δίχως απόνερα.

—–

Να αρμενίσουμε μαζί, πάμε

στης ψυχής μας τα αβαθή,

κάτω από τη στίλβη των άστρων.

—–

Έλα τώρα να ξανανταμώσουμε, φίλε

τους καλούς παλιούς μας συντρόφους,

’κείνους με τα βρεγμένα χαμόγελα

και την χωρίς ηλικία ηρεμία των ματιών τους.

—–

Πάμε να φτιάξουμε καινούργιες αναμνήσεις

και ν’ αγκυροβολήσουμε σε πλάτη αχαρτογράφητα,

όπου κάθε κύμα με την αρμύρα του,

όπου κάθε κραυγή με το ανάστημά της.

—–

Μας περιμένουνε σιωπηλές αποβάθρες

με παραταγμένους άφορτους συρμούς,

που θα διακόπτουν το έκταμά τους

ψηλών κινούμενων γερανών ρέοντες ίσκιοι.

—–

Εκεί, οι ομιλίες μας θα διαχέονται στον άνεμο.

Και εκεί, όταν θα αναστενάζουμε

θα αναδύονται από μέσα μας

όλα της καρδιάς μας τα μινόρε.

—–

Καιρός να φύγουμε, φίλε μου,

για ένα ακόμα ταξίδι.

                                             Τ. Κυριτσόπουλος