Λοιμός

Λ Ο Ι Μ Ο Σ

Του Τάκη Κυριτσόπουλου

—-

Τούτος ο λοιμός μας αφοπλίζει.

Τούτος ο λοιμός μας εξουθενώνει

και μας ταπεινώνει συλλογικά.

—-

Έξω σιωπηλή διαβαίνει η άνοιξη

κυοφορώντας κατάλοιπα χειμώνα.

Έξω οι παλμοί της οργιάζουσας φύσης

μαζί με τη μοναχικότητα των θορύβων.

Και τις νύχτες το κλινοσκέπασμά μας

Να γίνεται βαρύ σαν χώμα.

—-

Και ο  λοιμός αόρατος και ακαταμάχητος

να ενεδρεύει παντού,

στοχεύοντας δίχως εξαιρέσεις,

με οπλισμό του τα κρεβάτια των νοσοκομείων,

τις μάσκες και τους αναπνευστήρες.

—-

Κάθε μας μέρα καταγράφεται πλέον

με αριθμούς θανάτων και διασωληνώσεων.

Τώρα οι εναγκαλισμοί και οι προσεγγίσεις

ανταλλάχτηκαν με την καχυποψία και την απόσταση.

Ανοιχτή μόνο μας απόμεινε

Μια χαραμάδα ψυχής στην ελπίδα.