Μη σκοτώνεις το Λουλούδι

Μη σκοτώνεις το Λουλούδι

Από το Νίκο Σαλίβερο (Σάλος)

—-

Πολύ εδούλεψε ο Θεός του χάους τη σιωπή.

Βρόντηξέ, πλημμύρησε, γέννησε «Κόσμο» και ζωή.

Ένα εφύτεψε  Ηλιανθό στ’ αγέρα τη κορφή

κι’ ένα μοναδικό Λουλούδι ,πάνω στη μάνα γη.

 —-

Στον Ήλιο κάνει προσφορά <μέτρου> ζωής ακτίνες,

Νου στ’ επίλεχτο Λουλούδι, μ’ αισθήσεων οδύνες,

θλίψες, χαρές κι’ ηδονικές ,απατηλές Σειρήνες.

Ήλιου και Νου το φως,  σε πόλεμου πέφτει δίνες,

από αρχής, οιωνοί κακού, πού έμελλαν ερμίνες.

 —-

Ο  Ηλιος τη μέρα οχυρώνει και διώχνει το σκοτάδι.

Το φως του θέλει  ο Ανθός, όλο της σκέψης χάδι

και τους καρπούς του κόσμου κλαδεύει κάθε βράδυ.

Μ’αφού η βουλιμιά και Λουλουδιού είν’ παρακλάδι

τ ’ανθρώπου θ’αγκαλιάζετ’ ο κήπος απ’τον Αδη.

 —-

Του Ήλιου το φως , ευεργεσία, όμως σκοτώνει.

Ο Νους τ’ανθρώπου ,αγκαλιά ωσάν ορθώνει,

μ’αγάπης μύρο, μια ματιά, μ’ ένα τραγούδι

κι’ ευχή Θεού  , πούν’ στο χειμώνα ανεμώνη,

το θάνατο προφταίνει και έαρος ωδή υψώνει:

Συνταξιδιώτη , « Μη σκοτώνεις το Λουλούδι»

 —-

*Με σκοτωμένα «ανθρώπινα λουλούδια»

   κοσμημένος είναι ο κάθε μας αιώνας.

   Νύχτιοι κηπουροί  κλαδεύουνε  μυαλούδια

   και της απάθειας γινόμαστε μόνιμος θαμώνας .