Όνειρο και Ελπίδα

Όνειρο και Ελπίδα (Ενός συνταξιούχου)

από το ΝίκοΣαλίβερο (Salos)

—-

Απ’ όνειρο, σε όνειρο ξυπνάω στην επαύριον
και απορώ αν είναι ελπιδοφόρο ή μακάβριον.
Σκαντζόχοιρου το δίλλημα είναι πάντα που πνίγει
και που τον άνθρωπο συχνά σε ήττα καταλήγει.

Ξύπνησα ,λέει, πρωί να πάω να ψηφίσω
γιατί , εγώ πρέπει να κρίνω πως θα ζήσω.
Κυριακή και κρέας μήνες είχα να μυρίσω,
μήτε στα εγγόνια ένα παιχνίδι να δωρίσω.

 —

Αέρα να πάρω αυγινό, βγαίνω στο μπαλκόνι……..
Απ’ τις αφίσες, ο νους πολύχρωμο γίνεται μπαλόνι,
τα λόγια , φαίνονται δεμένα σε ψεύτικο κορδόνι
και δίπλα, αλί, βλέπω μιαν αδειανή αγχόνη.

 —

Μπερδεύομαι, ποια λεωφόρο, ποια οδό να πάρω;
είναι αυτή του δίκιου ή αυτή με τον κουμπάρο;
Κατ’ οίκον, μήπως, να καπνίσω ένα τσιγάρο;
ή «δέκα δάχτυλα» να ρίξω « κι’ένα σμπάρο»;

 —

Όμως θωρώ ,κάλιο να βάλω ταυτότητα στο στόμα
σαν βγω , μες της «Πρωταπριλιάς» το δρόμο,
μήπως, σύμφωνα με τ’ αυτονόητου το νόμο,
πως ,αν δεν πάω από κρέμασμα θα πάω από κώμα.

 —

Έτσι οι συγγενείς θα αποφύγουν ΣΙΛΒΕΡ ΣΟΣ
αφού θα αναγνωριστώ ευθέως κι’ επακριβώς.
Το κράτος θα εξοικονομήσει πλεόνασμα σαφώς,
και τότε θα πούνε όλοι: « Εφυγε’ νας παλαβός.»

 —

Το κόρφο μου φτύνω,
καφέ δεν πίνω..
Ένα δάκρυ΄αφήνω
και με τ’αγγόνι μου, παίζοντας «κρυφτό»- «ξεδίνω»