Ψ ά χ ν ω

ΨΑΧΝΩ

Του Τάκη Κυριτσόπουλου

 —

Ψάχνω τη μοίρα μου, που εχάθη

αιώνες τέσσερεις να βρω

στου φλυτζανιού το κατακάθι

και στου Ζαλόγγου το χορό.

—-

Κι ως η ζωή θ’ ανηφορίζει

σε βράχων κόγχες κι εσοχές,

ουράνιο φως θα ιριδίζει

στων φθινοπώρων τις βροχές.

—-

Με το βιολί και με το ντέφι

και των διαλόγων την αργκό,

θα στροβιλίζομαι στα νέφη

για όσο βαστάει ένα τανγκό.

—-

Καθώς γυρνούν τα χελιδόνια

γυρνά η ελπίδα καθενός,

και όσο φεύγουνε τα χρόνια

τόσο γκριζάρει ο ουρανός.

—-

Θα βρω καινούργιο εικονοστάσι,

που θ’ ακουμπάνε οι ματιές,

κι όταν το φως θα προσπεράσει

θα ’μαι φωτιά μεσ’ στις φωτιές.