Ροσμαρί

ΡΟΣΜΑΡΙ

(δενδρολίβανο)

του Τάκη Κυριτσόπουλου

Χρόνια στα στενά της Πάνω Σύρας

είχες προσκεφάλι ένα σκαλί,

δεύτερο παιδί μιας ψεύτρας μοίρας

και κάποιου μετανάστη απ’ το Μπαλί.

Μάζεψες τα λίγα υπάρχοντά σου

ένα μεσημέρι με βροχή.

Πίσω η πυρκαγιά στο πέρασμά σου,

μπρος στα μπάρκα νέα εποχή.

Μάτωνε η δύση την Αγκόλα

μα στο εικονοστάσι, στο «φτερό»

τ’  άμφιο τ’ αργυρό του Άη Νικόλα

έπαιρνε ένα χρώμα πορφυρό.

Έπινες τα βράδια μαρασκίνο

και ταμπάκο φούμαρες βαρύ.

Μεσ’ στο γράμμα βούλιαζε στο θρήνο

ένα κλωναράκι ροσμαρί.

Στο διωγμό και στο «καταζητείται»

έφυγ’ η ζωή σου, Θοδωρή.

Τώρα επιγραφή «ενθάδε κείται»

ανεμίζει στη χωματερή!

φτερό = ο ανοιχτός χώρος εκατέρωθεν γέφυρας πλοίου.